Pokazywanie postów oznaczonych etykietą rosyjskie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą rosyjskie. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 1 lutego 2018

Zupa „Szczy”

Przepis Marii Disslowej z pierwszej połowy XX wieku.
Disslowa podała nazwę w cudzysłowie. Zapewne chodzi o щи [wymawia się szczi (cz bardzo miękkie)], co po rosyjsku znaczy kapuśniak. Więc dlaczego „Szczy”? Możemy się tylko domyślać, że we wschodniej Galicji Polacy tak wymawiali tą nazwę, i tak nazywali tą zupę. Nie będzie błędem jak powiemy, że zupa ta, to Kapuśniak kresowy.
Szczi (ros. щи) – znany w kuchni rosyjskiej rodzaj zupy z warzyw liściastych, z dodatkiem mięsa, grzybów lub ryb. W zależności od zastosowanego wywaru, szczi może być swoistym kapuśniakiem, zupą grzybową lub rybną, przy czym kapusta pozostaje składnikiem niezmiennym [Cytat z Wikipedii].
  1. Składniki na szczy:
    1. Chudy wieprzowy szponder — 25 dag;
    2. Kiełbasa (np. zwyczajna, toruńska) — 12 dag;
    3. Grzyby suszone — 2 dag;
    4. Jarzyna — jak do każdej zupy;
    5. Cebula — 1 duża;
    6. Kapusta świeża —  50 dag;
    7. Smalec — 4 dag;
    8. Szczaw — spora garść;
    9. Kwas z ogórków kiszonych — 250 ml;
    10. Śmietana kwaśna — 250 ml;
    11. Sól — opcjonalnie;
    12. Pieprz — do smaku;
    13. Zielona pietruszka — garstka;
  1. Przygotowanie zupy szczy:

piątek, 7 kwietnia 2017

Berberys zwyczajny, pospolity

Z przepisów Babci Michaliny berberys zwyczajny, pospolity Berberis vulgaris
W tym poście podaję 3 przepisy. Na sos, dżem i sok z berberysu.
Rodzaj Berberis obejmuje 450 gatunków, występujących w Eurazji, Ameryce i Afryce, a z których u nas w stanie naturalnym występuje tylko berberys zwyczajny, a inne odmiany, spotykane w parkach i ogrodach, to krzewy ozdobne, hodowlane. Berberys pospolity rośnie na słonecznych wzgórzach, w zaroślach, w świetlistych lasach liściastych i iglastych. Chętnie na żyznych i wapiennych glebach gliniastych.
Nad berberysem zwyczajnym zawisła „klątwa”, jest on bowiem żywicielem rdzy zbożowej, która z jego liści przenosi się na zboża i niszczy je, toteż berberys jest skutecznie tępiony. A o tyle szkoda, że jest to piękny, dość duży krzew, który w maju i czerwcu obsypuje się złocistymi kwiatami, a we wrześniu i październiku, gdy owocuje – jest aż czerwony od zwisających w gronach podłużnych owocków. Berberys jest niezwykle bogatym surowcem witaminowym i dietetycznym. Suszone owoce wykorzystuje się jako dodatek do herbaty podnoszący ogólną odporność organizmu, zwłaszcza w stanach gorączkowych, w zakażeniach bakteryjnych, w stanach zapalnych błon śluzowych oraz dla zwiększenia szczelności naczyń włosowatych. Takie zastosowanie jest podyktowane obecnością wielu cennych składników: witaminy C (do 170 mg %), E, karotenoidów, pektyn i soli mineralnych. Związki o charakterze witaminy P (rutyna, eskulina) poprawiają samopoczucie przy katarze i krwawieniach z nosa. Efektywność ekstraktu z owoców berberysu potwierdzono również, w leczeniu trądziku młodzieńczego.
Owoce zbiera się zanim całkowicie dojrzeją, gdyż dojrzałe są bardzo miękkie i łatwo się gniotą. Suszymy je w temperaturze do 40°C.

Z owoców berberysu, po wydrylowaniu (żmudna praca!), nasze babcie sporządzały konfitury, galaretki, soki i nalewki, a na Kaukazie owoce te marynuje się i kwasi. Słynny jest też kaukaski sos, który można przechowywać miesiącami, a w którego skład wchodzi gotowany berberys np. z solą, papryką i czosnkiem, lub po rosyjsku i japońsku również gotowany berberys z imbirem, cynamonem, goździkami i cukrem trzcinowym. Na mój gust – najlepszy z berberysu jest dżem, zresztą uważany za najsmaczniejszy z owoców dziko rosnących.

Sos z berberysu
Jeśli jesteś zaangażowany w przygotowania do zimy, to zwróć uwagę na ten przepis i naucz się gotować sos z berberysu, który jest magazynem witamin i dodatkiem do wszystkich rodzajów żywności.
Sos berberysowy ma słodko-kwaśny smak i niepowtarzalny aromat. Doskonale harmonizuje z potrawami mięsnymi. Może być podawany jako dodatek do pilaw.
  1. Składniki na 8 porcji:

poniedziałek, 17 października 2016

Kwas chlebowy - Квас хлебный домашний

Z przepisów Babci Michaliny
Kuchnia rosyjska i ukraińska
  1. Składniki na kwas chlebowy:
    1. Chleb żytni razowy na miodzie  —  50 dag;
    2. Cukier  —  25 dag;
    3. Drożdże  —  8 g;
    4. Sok z cytryny  —  1.5 szt;
    5. Miód  —  1 ÷ 2 łyżki;
    6. Woda  —  4 l;
  1. Przygotowanie kwasu chlebowego:

Chłodnik litewski

Z przepisów Babci Michaliny - potrawa pochodzenia białoruskiego
4 porcje.
Przygotowanie ponad 60 minut.
  1. Składniki:
    1. Pęczek boćwiny wraz z młodymi buraczkami  —  1 duży;
    2. Sok z cytryny  —  1 łyżeczka;
    3. Kefir lub jogurt naturalny  —  1½ l;
    4. Kwas, koncentrat buraczany  —  1 szklanka;
    5. Rzodkiewka  —  1 pęczek;
    6. Ogórek  —  1 średni;
    7. Koperek  —  1 pęczek;
    8. Szczypiorek  —  1 pęczek;
    9. Sól  —  1/2 łyżeczki;
    10. Pieprz  —  opcjonalnie;
    11. Cukier  —  opcjonalnie;
    12. Woda  —  1 szklanka;
    13. Natka pietruszki, małe gałązki  —  do przybrania;
    14. Jaja, ugotowane na twardo  —  4 szt;
  1. Przygotowanie:

piątek, 25 grudnia 2015

Chłodnik białoruski

Z przepisów Babci Michaliny - kuchnia białoruska
Белорусский холодник - Potrawa rosyjska, choć jak sama nazwa wskazuje kiedyś białoruska. Na Ukrainie też przyrządzana, no ale te kraje, to kiedyś ZSSR. To tak jak lombardzka Busecca, która na przełomie wieków rozprzestrzeniła się na całą Italię przybierając różniące się odmiany przepisów tej potrawy, i tak jest w tym przypadku np chłodnik litewski z botwinki...
  1. Składniki:
    1. młode buraczki, świeże  —  60 dag obranych ze skórki;
    2. ogórki, świeże  —  30 dag obranych ze skórki;
    3. pęczek szczypiorku lub zielonej cebulki;
    4. pęczek koperku;
    5. nać pietruszki;
    6. jajka  —  4 ÷ 6 szt;
    7. 1 duża śmietana 18%;
    8. ocet  —  opcjonalnie;
    9. liść laurowy  —  wg uznania;
    10. ziele angielskie  —  wg uznania
    11. sól, pieprz  —  do smaku;
    12. woda;
  1. Przygotowanie: